Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |  milczeć~ ~a słuchać nauczę... Znam ja ich, stara, wilcza swoboda
 2   1,  5 |     się po wystawie, kneź ~ ~- znam ja go, on się tam na puszczy
 3   1,  6 |      zatkać niełatwo... Ja ich znam... Wracaj rychło, oddaj
 4   1,  8 |    naokół o dziesięć dni drogi znam wszystkich - rzekł Znosek -
 5   1,  9 |      dziewczyna - i czarów nie znam, i Domana znać nie chcę...~-
 6   2,  15| wściekły, a gdym wściekły, nie znam nikogo!~Ani żony? ~ ~Zamruczał
 7   2,  15|       ich na grodzie nie boję. Znam tych psich synów, warczą
 8   2,  15|  poczęli, bo ja tu równych nie znam krom mojego rodu.~- Znacie
 9   2,  17|        cicho - i będzie cicho. Znam ich, że krzykuny są, a do
10   2,  20|       stara - gołąbko ty moja! Znam wszystko, a nawet i to,
11   3,  23|    wypatrzywszy wprzódy drogi!~Znam ja go, to Niemiec, Hengo
12   3,  25|    włóczę... a ja się z takimi znam, co wiele mogą... I jak
13   3,  25|        Doman.~- Może! ja wiele znam - śmiała się stara - choć
14   3,  25|        chcesz mieć... ja wiele znam...~To mówiąc zaczęła piosenkę
15   3,  25|     jestem, ja wiem wszystko i znam... i przez gzło widzę, co
16   3,  26|        moc dacie, azali ja sam znam, na co ją obrócę?~Wołanie
17   3,  27|         znać was nie chcę, nie znam. Stoi was tu dwóch zdrowych