Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |  wszystkiej naszej ziemi rości, po wszech kniejach poluje, a ze swymi
 2   1,  9 |         poczęła zagrodę otaczać ze wszech stron, jakby się obawiała,
 3   1,  10|           las pełen się zdawał, ze wszech stron wytykały się głowy
 4   1,  11| odpowiedziały jej sióstr głosy, ze wszech stron poczęły się zlatywać
 5   2,  12|           mieszkała już śmierć.~Ze wszech stron widać było sunące
 6   2,  13|         pomoc przybywali; chce nas wszech zawojować i obrócić w niewolnika.
 7   2,  17|        miał! - zaczęto krzyczeć ze wszech stron.~Tylko Bumir i jego
 8   2,  18|           ku panu otaczając go, ze wszech stron w krzakach ukazywały
 9   2,  19|        Lechii, wciskała się ona ze wszech stron, ale zarazem mieszała
10   2,  21|           wyparta. Nacisnęli ją ze wszech stron, obronić się nie mogła,
11   2,  21|        odpowiedziano ze środka.~Ze wszech stron coraz drabin więcej
12   3,  22|          było.~Ciągnęli kmiecie ze wszech stron nad Gopło, jechali
13   3,  23|         zastępowano drogę.~Choć ze wszech stron razem napadnięto na
14   3,  26|          rządź! - zaczęto wołać ze wszech stron - niech będzie -jako
15   3,  28|            Rozkazanie tedy szło po wszech ziemiach, aby Międzyrzeczanie,
16   3,  29|          wzgórza w pobojowisko, ze wszech stron obejmowali ich Polanie.~
17   3,  30|           i łączyli. Stało nam dla wszech powietrza, wody i chleba.