Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |        niskie czoło, tak że oczy wprost spod nich patrzały. Reszta
 2   1,  3  |          poszły do szopy, ludzie wprost kroczyli do dworu. Tu Jaga
 3   1,  6  |       godziło: ale były inne, co wprost z serca płynęły, a ten,
 4   1,  8  | przesmykami w puszczy puścił się wprost do swej zagrody. Drugiego
 5   1,  10 |      kłapnęła szczękami i zwierz wprost rzucił się na głowę człowieka.~
 6   1,  10 |      słyszy. Ostrożny jednak nie wprost się do dziupli skierował.
 7   2,  13 |   czterech. Jeden przodem jechał wprost na dwór. Już z dala poznał
 8   2,  17 |          dalej pędzić było. Żuła wprost biegł do grodu Miłosza,
 9   2,  18 |        szalonym bym był... Idźmy wprost...~Poszli tedy. Smerda prowadził,
10   3,  25 |     nucić i wysunęła się z chaty wprost do kontyny. Nie weszła jednak
11   3,  26 |    naradzała się po cichu i stąd wprost niektórzy na koń siadłszy
12   3,  26 |          zatrzymując się w domu, wprost do lasu uciekł i skrył się
13   3,  26 |         grodziska ruszyła Jaruha wprost się ku lasom kierując z
14   3,  28 |      złego nie stało. Wracam oto wprost z obozu Leszków w Puszczy
15   3,  29 |       koniu siedzącego Klodwiga, wprost się przebił przez ciżbę
16   3,  30 |     wołając ratunku, biegł z nią wprost do czółna swego.~Ludzie
17   3,  Dop|            Nie zdajeż się, że to wprost z bajki wyjęty szczegół