Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |        włożyli do mogiły... Na wojnę iść już nie myślę, na to
 2   1,  3 |      ziemi broni.~- Cóż to? Na wojnę myślicie? - rzekł Wisz.~-
 3   1,  4 | zbrojne, na bezbronny kraj, na wojnę. I stanęli na granicy, i
 4   2,  17|   dadzą się wam. Rozpoczniecie wojnę, sprowadzą Niemców, spalą
 5   2,  17|       z miejsca tego oznaczało wojnę. Wizun spojrzał na Myszkę
 6   2,  17|   Jeżeli stanice wyniesiemy, a wojnę zaraz obwołamy, sposobić
 7   2,  17|       nie wzięto z chramu i na wojnę jeszcze nie wołano; zmiarkował
 8   2,  17|       i kneź Miłosz... radzono wojnę, a skończyło się na słowach,
 9   2,  19|       i mimowolnie troska o tę wojnę wszystkim dogryzała.~Oglądali
10   2,  20|       wici na górach płoną, na wojnę muszę. Jak z wojny powrócę,
11   3,  22|      potyczki nie doprowadził. Wojnę lubił i dopiero żył, gdy
12   3,  26|       to wielkie zło, że mając wojnę, wodza nie macie... Przejechaliśmy
13   3,  27|        do góry. - Wołam was na wojnę za nasz i wasz własny ród.
14   3,  28|       był pewny czasu porażki, wojnę nim prowadzić łatwiej było,
15   3,  30|        spowinowacony z nimi na wojnę przeciw synom Chwostka ciągnąć
16   3,  30|         nie ci, co nam wprzódy wojnę i niepokój nieśli?~- Przyjdą
17   3,  30|      nas, gdy lud rozpuścim, i wojnę nam wniosą...~- Siedzimy