Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |         obracała się u ognia, w wielkim garncu warzyło mięsiwo z
 2   1,  4 |  dunajski w wielkiej trwodze; z wielkim ludem Czytaj idzie. Zabrakło
 3   1,  6 |    potem runęły ławy z łoskotem wielkim i stoły, światło zasłaniały
 4   1,  7 |      się zrywa i krzyczy głosem wielkim, aż, co żyje, na zamku pobudzi.
 5   1,  8 |     Chwostek się uniósł gniewem wielkim, zaklął, że każe wasz dwór
 6   1,  10|      ucha, to znów z pośpiechem wielkim lazł ku dziupli spoglądając
 7   2,  12| ogniskach błyskały już ogniki i wielkim głosem wołano radośnie:~-
 8   2,  15|        odgróżkami i narzekaniem wielkim.~Chwostek szalał, że ich
 9   2,  20|          ozwała się z wysiłkiem wielkim, głosem stłumionym -idźcie
10   2,  21|      całe obozowisko ozwało się wielkim okrzykiem. Kmiecie i lud
11   3,  22|           ale wróżbitem też był wielkim i proroczo widział a wiedział,
12   3,  22|        ł y nie będzie uczyniony wielkim.~Słuchając Wizuna, wszyscy
13   3,  22|          a co wprzódy każdy się wielkim czynił, teraz by był rad
14   3,  22|     wtem z konia wołając głosem wielkim:~- Synowie kneziowi z Pomorcami
15   3,  28|  Słuchali wszyscy w podziwieniu wielkim, nim się posypały pytania -
16   3,  29|        nadszedł, sunąć zastępem wielkim ku puszczy od Pomorza.~Nie
17   3,  30|  cisnęli je wszyscy z okrzykiem wielkim i radosnym, którym się rozległa