Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      gościniec znaczyła.~Puszcza wciąż była dzika, nie zamieszkała,
 2   1,  1 |       plusnęły i padły.~Podróżni wciąż biegli brzegiem, to szybciej,
 3   1,  1 |        się o to. Rozpatrywał się wciąż po okolicy, dawniej znać
 4   1,  6 |     wwiodła do sieni, bo w izbie wciąż się śpiewy rozlegały. Gerda
 5   1,  8 |       zwołać starszyznę...~Stary wciąż słuchał jeszcze; więc Wisz
 6   1,  9 |         zabraknie...~Ludek głową wciąż potrząsał.~- Co ja poradzę -
 7   1,  11|          Znosek się zwlókł, ręką wciąż trzymając oko, a raczej
 8   1,  11| poratowaniem biedaka, który ręką wciąż oko tulił i zęby ścinając
 9   2,  12|    błędny, odchodził i powracał, wciąż na oku mając córkę gospodarza,
10   2,  14|    śmiejąc rzec słowa, a za nimi wciąż goniło wołanie i śmiechy:~-
11   2,  16|        Chwostek, na którego żona wciąż patrzała, jakby go oczyma
12   2,  17|         milczenie, rzekł Miłosz, wciąż zapatrzony w ziemię:~- Pierwsza
13   2,  20|     trzymało wkutą do ziemi - on wciąż oczyma ją czarował. Trwoga
14   2,  21|     wysysał.~Nie uważano, że się wciąż patrzał na stołb i obchodził
15   3,  25|    opończą okryto. Stary klęczał wciąż przy nim. Z dala przypatrywały
16   3,  26|      wróżbitów z daleka.~Piastun wciąż jeszcze, jakby przelękły
17   3,  28|      wesołe wiedziono.~Dobek, mu wciąż potakując zdradliwie, przodem