Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |       też sobie całą okrwawił.~Ujrzawszy to chłopak uląkł się i krzyknął.~-
 2   1,  4 |  Smerda, który się przebudził, ujrzawszy go z góry, zawołał:~- Bywaj
 3   1,  5 |       zaraz; a za nim jadącego ujrzawszy Hengę, ciekawi cisnąć się
 4   1,  5 |     groźną. Zaledwie go z dala ujrzawszy spokorniał smerda, z konia
 5   1,  5 |  kamieniem i z dala go ukazał. Ujrzawszy go zerwała się z siedzenia
 6   1,  7 |       z zagrodą i dym nad nim.~Ujrzawszy domostwo stary dobył rogu
 7   1,  8 |     dopiero starego gospodarza ujrzawszy, szybko począł podchodzić
 8   1,  10|      mu radzi byli, orzeźwieli ujrzawszy go, niósł ze sobą woń prastarych
 9   1,  10|      którym zatęsknił.~Chłopak ujrzawszy go już w pólku zerwał się
10   2,  13|      izby tak cicho, iż Jaruha ujrzawszy go przelękła się, jakby
11   2,  16|       nie śpiesząc do grodu, a ujrzawszy, że Chwostek sam wyszedł
12   2,  17|    wszystkich, pozostał sam, a ujrzawszy się opuszczonym podniósł
13   3,  25|        Wizun nadciągnął. Doman ujrzawszy go prośbę powtórzył.~- A
14   3,  26|      kłaniając się kneziowi...~Ujrzawszy ich, ręce załamał stary.~
15   3,  29|       kupy z lasów wychodzące, ujrzawszy obóz rozłożony na równinie,
16   3,  30|      milczeniu.~Z dala ich już ujrzawszy Piastun wojewodów zwołał
17   3,  30| poszanowaniem do Piastuna.~Ten ujrzawszy ich powstał z ula, na którym