Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |        a pokazując, jak się na suknie bogato i pięknie wydawały.~
 2   1,  4  |  Jedzie na gród Lech i płacze, suknię rozdarł, ręce łamie. Biada
 3   1,  5  |        oblicze więcej jeszcze. Suknię miał tym prawie krojem,
 4   1,  6  |        stał nad nim Gerda i za suknię go ciągnął gwałtownie, bo
 5   1,  6  | wyrabiane, którymi zwyczaj był suknie naszywać. Niewiastom trochę
 6   1,  9  |    ubrana w najpiękniejsze swe suknie, w sznurach bursztynu i
 7   1,  9  |    pójdziem, poniesiemy krwawą suknię i koszulę, przed starszyzną
 8   1,  9  |      zaniesiemy na wiec krwawą suknię i koszulę, położym ją przed
 9   1,  10 |     gardłował, często na sobie suknię i koszulę rwąc... Groźne
10   2,  15 |  zastała pana, któremu obmokłe suknie ściągano, gniewniejszym
11   2,  15 |        ubiór kneziowski, szyte suknie, z krasnymi sznury obuwie
12   2,  18 |        był, kołpak swój odarł, suknię poszarpywał z naszywania,
13   2,  20 |      Śmiejąc się Doman rozpiął suknię, rozgarnął koszulę i pokazał
14   2,  21 |       z obcego przybyli kraju. Suknie mieli z sukna cienkiego
15   2,  21 |      czółen gotował. Zdjęto im suknie pańskie, a dano proste siermięgi,
16   3,  28 |     obszywaną i bramowaną. Oba suknie mieli niebieskie do kolan,
17   3,  Dop|       Piast, jak ów Leszek, co suknię kazał rozwieszać swoją dla