Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |     kawałek bursztynu ciemnego, spojrzała na ojca, który głową skinął,
 2   1,  3 |     zadumana, plotła je powoli. Spojrzała na chłopaka i smutnie mu
 3   1,  7 |       białe ubranie niewieście. Spojrzała ode drzwi na obcych i zawahała
 4   1,  9 |        popłynęły jej po twarzy, spojrzała na brata uśmiechając się
 5   2,  12|        Po ca mnie brał siłą?...~Spojrzała na brata marszcząc brwi.~-
 6   2,  12|       ludzie przy panu zostali.~Spojrzała po braciach, którzy zasępieni
 7   2,  13|         i płachty mokre.~Jaruha spojrzała na wchodzącego i palec pomarszczony,
 8   2,  13|  zbliżając się do łoża chorego; spojrzała mu na pierś, z której płachty
 9   2,  18|   Jaruha się nastraszyła zrazu, spojrzała ku lasowi.~- Kneź - szepnęła -
10   2,  20|          obróciła ku niej oczy, spojrzała, krzyknęła i upadła na ziemię.~
11   2,  20|       kubki, a ile razy weszła, spojrzała na żupana i on też na nią.
12   2,  20|       być?~Bystrymi oczyma Mila spojrzała na ojca, groził jej ciągle.~-
13   2,  20|  wychodzącego pobiegła pod tyn, spojrzała przez szpary na pół się
14   2,  20|        O doloż ty moja, o dolo!~Spojrzała na czarny posąg Nijoły,
15   2,  21|    motłoch...~Wyszła Brunhilda, spojrzała dokoła, ręce łamie i oczy
16   3,  24|        zdun był u pieca zajęty. Spojrzała na Milę i twarz się jej
17   3,  25| Dziewczyna, zarumieniona mocno, spojrzała bojaźliwie. - A cóż wy we