Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      A z lasu dał się słyszeć śmiech, śmiech dziki jakiś, straszny
 2   1,  1 |       dał się słyszeć śmiech, śmiech dziki jakiś, straszny niby
 3   1,  3 |   ukosa na mówiącego, któremu śmiech zamarł na ustach.~- Przy
 4   1,  5 |  chwilami i każdy głośniejszy śmiech wywoływał to skomlenie dziwne.
 5   1,  6 |    ryku był czasem podobny, a śmiech wycia, a gniew do warczenia
 6   1,  6 |     wrzawę dziką, a ponad tym śmiech ciągły.~Nagle Hengo, wychyliwszy
 7   1,  6 | zamiast żalu lub gniewu tylko śmiech miał na ustach.~Niepokój,
 8   1,  6 |   pana... słyszał mruczenie i śmiech, a może słowo jakie do uszu
 9   1,  6 |     jęki słyszałem noc całą i śmiech, jakby puchacza głos.~Zamilkł
10   1,  6 |    niewieście zamilkły głosy, śmiech tylko przeleciał jak wiatr
11   1,  10|    jak się śmieje, hen daleko śmiech rozlega... aż puścieją w
12   2,  12|   uciechy... Kupało... Dokoła śmiech i wołanie zagrzewały, dziewczęta
13   2,  16|     głucho, a Chwost patrzał.~Śmiech z ust mu się zsunął i posępny
14   2,  20|  wianek na głowie, a w oczach śmiech i pustotę.~- Gdybym tę był
15   2,  20|  będziesz moją!~W okienku czy śmiech, czy płacz się dał słyszeć,
16   2,  21|      strachem zatrutą. Ledwie śmiech przyszedł na usta, trwoga
17   2,  21|     oknu. Z wieży rozległ się śmiech i razem z otworu ogromny