Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |         zawieszono sukno grube i skóry... Gdy wszystko było w pogotowiu,
 2   1,  2 |            Jużci choć bursztyn i skóry macie, bo wam tu do morza
 3   1,  2 |       stężał i zmarzł na kamień. Skóry też zwierza zabitego zimą
 4   1,  2 |           Razy kilka tak liczono skóry i to, co na stole leżało,
 5   1,  2 |          chciał pakować, chłopcy skóry brać zaczynali. Ociągano
 6   1,  2 |     wykrzykami... Niemiec wiązał skóry i pakował bursztyny.~Pot
 7   1,  3 |         ich razem obu pioruny ze skóry darły! - Odwrócił się do
 8   1,  3 |        jestem - mówił Wisz. - Ze skóry nas drzecie pod pozorem
 9   1,  4 |  zgładzić żmiję, smoka? Miecz mu skóry nie przebije, pałka czaszki
10   1,  7 |           proce, rogi zwierząt i skóry z nich świeżo zdarte. Na
11   2,  14|          ciosane.~Wisiały na nim skóry, oręż różny i dary, które
12   2,  19|     uprzędzonej w domu, płótno i skóry zwierząt ją dopełniały.~
13   2,  20| kneziowsku na niej odpoczywać.~- Skóry mi nie trzeba, siano lepsze -
14   3,  23|          Winedzie mieniali swoje skóry i bursztyny na żelazo, na
15   3,  28|     Dobkowi pod lipami kładziono skóry, na których się wyciągał;
16   3,  29|         brodzie i głowie, żółtej skóry, oczu małych, czarnych i
17   3,  29|       Zdało się, że stwardniałej skóry jego żelazo nawet wziąć