Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |       się mścić chcieli.~Szli co prędzej ku zagrodzie.~Smerda kneziowski,
 2   1,  6  |          towaru i mienia, aby co prędzej z grodu wyruszyć. On i Gerda,
 3   1,  9  |     ciągnął dalej smerda - ażeby prędzej was mieć, aż mnie po was
 4   1,  9  |        spalonym, ażeby duch mógł prędzej wzlecieć do ojców i braci.~
 5   2,  15 |      słaba niewiasta jestem, ale prędzej bym to plemię zdradliwe
 6   2,  15 |          choć białogłową jestem, prędzej niż ty z ludźmi dam radę.
 7   2,  18 | przerzedzony las dozwalał im się prędzej posuwać niż pogoni, która
 8   2,  18 |         wśród moczarów, w której prędzej włochacza (niedźwiedzia)
 9   2,  20 | gdzieżbym ja was chciał zabijać! Prędzej drugi raz ważyłbym się porwać,
10   2,  20 |         niosły. Skoczyła Mila co prędzej drzwiami tylnymi, palcami
11   2,  21 |          aby się zapadł i obalił prędzej. Z trzaskiem zaczął padać
12   2,  21 |       się zamknęło, tym głód ich prędzej wydusi... Gromad rozpuścimy
13   3,  22 |     kobiałkę wziąwszy do lasu co prędzej uszedł i drudzy jadący na
14   3,  22 |     staremu... rzućmy na losy... prędzej będzie... nie umieją ludzie,
15   3,  24 |      niech dusza wyleci z ciała, prędzej, dość się nabolała! O Łado!
16   3,  Dop|          się przerazili, że czym prędzej za broń porwawszy, bez należnego
17   3,  Dop|         nigdy nie mija występku, prędzej czy później, a cnota zostaje