Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |            niej smakujem. Nasi bogowie pokój miłują jako my.~Niemiec
 2   1,  3  |                Wisz powoli - dajcie mu pokój, chleb z nim łamałem.~-
 3   1,  10 |               a co złego, kiedy nam to pokój kupuje? Mruczenie rosło
 4   2,  12 |                niecierpliwa.~- Dajcież pokój ze strachami! - śmiała się. -
 5   2,  14 |               boli poniewieranie.~Dano pokój wreszcie, widząc, że znęcanie
 6   2,  18 |             poszanowanie zawsze, a gdy pokój panuje, my po mirach samiśmy
 7   2,  19 |             płynęło błogosławieństwo i pokój dla świata?~- Pokój? Błogosławieństwo? -
 8   2,  19 | błogosławieństwo i pokój dla świata?~- Pokój? Błogosławieństwo? - spytał
 9   2,  19 |             się z nimi zapragnęli, aby pokój wyjednać, bo Niemców siła
10   3,  30 |               idziecie - rzekł kneź.~- Pokój niesiemy i zgodę - ciągnął
11   3,  30 |                   spytał Piastun.~- My pokój niesiemy - powtórzył Bumir -
12   3,  30 |           niesiemy - powtórzył Bumir - pokój uczyńmy i poprzysiężmy sobie
13   3,  30 |         kosztowała. Dziś Leszkowie nam pokój niosą i zgodę, żądając miru
14   3,  30 |             wspólnymi siłami! Uczyńcie pokój i zgodę, uczyńcie!~Mówił
15   3,  30 |               będzie więcej, a zgoda i pokój panować mają u Polan, między
16   3,  30 |               po lasach i błogosławiąc pokój, który po najazdach i burzy
17   3,  Dop|                słowiańskiej, miłującej pokój i nie wprawnej do wojny,