Tom,  Rozdzial

 1   1,  11|       odezwała się stara. - Jak ognie pogasną, jak się ciemno
 2   1,  11|     nogi bolą, a na pole, gdzie ognie palić będą i gdzie moje
 3   2,  12|        którego cześć paliły się ognie nad Adrią, nad Bałtem, nad
 4   2,  12|   pozłoconych wierzchołków, aby ognie rozniecić i pieśni a korowody
 5   2,  12|     krzyki, wrzawa, trzaskające ognie nie dawały rozróżnić żadnego
 6   2,  12|        gdzieniegdzie niedogasłe ognie, leżały czarne węgli kupy
 7   2,  14|     stary... psi synu... Ja wam ognie pogaszę, ja wam dziewki
 8   2,  17|      się obozem w lesie. Miłosz ognie rozpalić kazał, legł pod
 9   2,  19|    trzecim miejscu pokazały się ognie podobne... w lasach nawet
10   2,  19|       na niebie.~- Co znaczą te ognie? - zapytali goście - czy
11   2,  21| zapowiada... Sprawdziły się już ognie, którym nikt wierzyć nie
12   2,  21|        na obozowisku paliły się ognie. Spali jedni, drudzy na
13   3,  23|         naprzód rozpatrzeć, jak ognie leżały, by po nich siłę
14   3,  23|      dzidami na placu, rozpalić ognie, a trupy pobitych, gdy je
15   3,  25|     Mrok padał, na lądzie tylko ognie widać było i dym, który
16   3,  25|        na Lednicę. Niejeden raz ognie widać było i słychać wrzaski -
17   3,  25|       trupów, na lądzie pogasły ognie, gdy Wizun, który czuwał