Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |        sobie prawa do wszystkiej naszej ziemi rości, po wszech kniejach
 2   1,  3 |       stary. - My to wiemy, póty naszej woli, dopóki pokoju. Przyjdzie
 3   1,  7 |  starszyzny zebrały gromadą przy naszej czy waszej zagrodzie, mściłby
 4   1,  8 |   znajdziemy innego... Dosyć się naszej krwi ulało... Wiecu nam
 5   1,  10|            Krew to ze krwi wszak naszej, kości z kości... bracia
 6   1,  10|       wołali, chodź do ziemi, do naszej, rządź nami. I spędzili
 7   2,  12|     czyńcież nam niewoli... Tyle naszej uciechy... Kupało... Dokoła
 8   2,  14| wszystkim, nawet ptakom, co koło naszej latały zagrody.~Z chaty
 9   2,  14|         Łużan, Drewlan i co jest naszej mowy. Nie ważcie się tykać
10   2,  17|        rodu, który dość się krwi naszej napił.~- Nie chcemy! - krzyknęli
11   2,  18|        ona swoim nieszkodliwa, a naszej miłościwej pani służy...
12   2,  19|    wnijdźcie i odpoczywajcie. Na naszej ziemi przecie żadna chata
13   2,  19|          cudze złym jest. Z mowy naszej poznajecie, że my Niemcami
14   2,  19|           mają ich i inne narody naszej mowy, zwłaszcza te, które
15   2,  19|        bracia ojca jednego... Na naszej ziemi przyjąć się ona musi
16   2,  21|         Leszkom po całej Polanie naszej!... - Nie wypowiadamyć wam
17   3,  24|             Cieszę się, żeście o naszej zapomnieli...~Popatrzał