Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |         około szałasu się krzątał, mrucząc coś sam do siebie. Byłali
 2   1,  2 |          moja...~I szybko ustąpiła mrucząc, nie oglądając się już za
 3   1,  4 |          miód lał w kałużę!~I wnet mrucząc niespokojny, z nasępionymi
 4   1,  7 |    rozmówić nie było prawie można.~Mrucząc jednak powiódł ich za sobą.
 5   1,  7 |     swojskiego niedźwiedzia, który mrucząc podścielał się pod pańskie
 6   1,  11|            siostrzyne... - poczęła mrucząc - a dole, a dole! Gdzie
 7   2,  13| pokręciwszy się około ognia wyszła mrucząc.~- Źle z nami - rzekł Myszko -
 8   2,  13|          ręce. Poczęła je podnosić mrucząc.~- A zdrowym byś być chciał,
 9   2,  13|      sztuką odprawiony Bumir, zły, mrucząc, na konia siadł i pociągnął
10   2,  14|           wzroku, że kneź spuścił, mrucząc, oczy przed nią i zadrżał.~-
11   2,  14|           i przelękłe kobiety, coś mrucząc, jakby słały za nim przekleństwa~
12   2,  16|    pościeli, niedźwiedź się ruszył mrucząc groźno, wybiegła z komory
13   2,  16|           i w kąt na ławę zacisnął mrucząc.~Brunhilda ręce myła w wodzie
14   2,  21|      gościnie u Piasta. Zerwał się mrucząc, spojrzał, chłopcy mu u
15   2,  21|         skoczyli ku sobie, aż kneź mrucząc spuścił głowę, odstąpił
16   3,  22|          się już tylko wyzywając i mrucząc.~Ludek, Wiszów, syn, choć
17   3,  25|        wpatrywała się w jej twarz, mrucząc coś niewyraźnie.~- O! o! -