Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |   wyświadczył, kim jest i skąd idzie. Inaczej by go nie poznali.
 2   1,  4  |         z wielkim ludem Czytaj idzie. Zabrakło mu ziemi doma,
 3   1,  4  |     zwojuje ludu twego. Czytaj idzie, tłum za nim; kędy przyjdzie,
 4   1,  4  |    zdycha.~Wtem Krak z mieczem idzie z grodu, łeb żmii strasznej
 5   1,  4  |   Niechaj ten, co zabił brata, idzie z ziemi na kraj świata,
 6   1,  11 |        z dobrej woli w las nie idzie.~Dziewczęta, zaledwie posłyszały
 7   2,  13 |      grodzie. Nie o swobodę im idzie, a o skarby na zamku. My
 8   2,  13 |       przewidział, ku czemu to idzie, i czuł, że Bumir go spyta
 9   2,  16 |   potracili, niech w niepamięć idzie. Nie jak kneziowski ród,
10   2,  19 |   westchnął.~- Wiele z Niemiec idzie - rzekł - ale przez Niemcy
11   2,  19 |        a gdy się to stanie, bo idzie z potęgą wielką, nie będzie
12   3,  24 |     uciekajcie z drogi, chmiel idzie, pan idzie, popodcina nogi...
13   3,  24 |       drogi, chmiel idzie, pan idzie, popodcina nogi... O chmielu,
14   3,  25 |   gdzie ja się ukryję...~Znowu idzie do komory, siadła na łóżeczku,
15   3,  26 |       gdy sądzili, że ku innym idzie okrzykującym go gromadom.~
16   3,  28 |       a Dobek ciekaw, do czego idzie; puszczał go, jeszcze mu
17   3,  Dop| poczyna się od Lecha, od niego idzie nazwisko ziemi, Lechii i