Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |      mnóstwo.~Rzadkością to było, ażeby w taką lasów głębinę i puszcz
 2   1,  6  |     śmiejąc się nakazał Niemcowi, ażeby zostawił, co przyniósł.~
 3   1,  6  |     wołania u wrót ostrzegały go, ażeby, nie czekając tu dłużej,
 4   1,  9  |  szydersko ciągnął dalej smerda - ażeby prędzej was mieć, aż mnie
 5   1,  9  |       długo trzymać nie spalonym, ażeby duch mógł prędzej wzlecieć
 6   2,  18 |        jaką stał dzień powszedni.~Ażeby knezia nie zdradzić, smerda
 7   2,  19 |  wypychają nas i niszczą a tępią, ażeby sami się rozsiedli szerzej
 8   2,  20 |           a u koła nie było dnia, ażeby Mirsz nie siadł i coś nie
 9   2,  20 |       tobym mu go dała w miodzie, ażeby snu i jadła pozbył, póki
10   3,  22 |          pono takie wybrane było, ażeby nagłość sprawy przypominało.
11   3,  22 |           wszystko to napominało, ażeby wodza nowego niebawem obierać,
12   3,  25 | nagotowawszy strawy siadł czekać, ażeby sam z tego snu wyszedł.
13   3,  26 |         głosy podniosły ku niemu, ażeby pierwszy mówić poczynał.~-
14   3,  26 |   odpowiadając, ręką jej wskazał, ażeby zamilkła, gdy tuż i posłani
15   3,  26 |   rozrządzał kneź - zawołał ktoś, ażeby grodzisko, teraz do zgliszcza
16   3,  28 |      kneziowie lękać się zdawali, ażeby przybyły nie okazał się
17   3,  Dop|           wojna, słuszna, mówili, ażeby taki podobał sobie w ćwiczeniach