Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |       wyraźniejszym się stawał. Wieża z szarymi kamieni w oczach
 2   1,  5 |      którego końcu jednym stała wieża nie mająca wnijścia od dołu,
 3   1,  5 |        umarł, chyba w lochu pod wieżą... - dodał z uśmiechem. -
 4   1,  5 |         gromada podlatywała nad wieżą.~Sambor popatrzał ku górze.~-
 5   1,  6 |   będzie co dnia... W lochu pod wieżą, nie licząc bratanka z wyłupionymi
 6   1,  7 |         czując, że je nie darmo więżą.~Klasnął w ręce pan i wrota
 7   2,  15|       dosyć ludzi, gród mocny i wieża wytrzyma, jezioro obroni,
 8   2,  16|     liczebniejszego napastnika. Wieża pełną też była zapasów i
 9   2,  16|       wnętrze obejrzeć.~Ogromna wieża owa wzniesiona była w prastarych
10   2,  17|        nie podnosząc oczów.~- A wieża mocna, a dwór oczęstokolony,
11   2,  21| czerwonych blaskach ukazała się wieża i dwór, i cała okolica daleka;
12   2,  21|          druga się położyła pod wieżą, na grodzie i nad brzegami
13   2,  21|    Krwawa Szyja - posiedzim pod wieżą, aż wyzdychają z głodu.~
14   2,  21|       Dziesiątego dnia milczała wieża, krucy się do okien cisnęli,
15   3,  22|     ociekła ziemia, opustoszała wieża, z której trupy pozrzucano
16   3,  26|      ojcowskiej świerzopie.~Pod wieżą obozem leżeli wiecujący;