Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 | szopie przy koniach zostawił. Szepnął więc coś staremu Wiszowi,
 2   1,  3 |     Niemiec - obejrzawszy się szepnął mu do ucha:~- Ja się ich
 3   1,  3 |          Nie przeciwcie się - szepnął po cichu. - Kneź tymi dniami
 4   1,  5 |      nie chce... - I bogaty - szepnął smerda - jaki tam wszystkiego
 5   1,  5 |   dodał z uśmiechem. - Dziś - szepnął na ucho Niemcowi - dziś
 6   1,  5 |      wilczej jamy wciągnęli - szepnął pachołek.~- Siłą, mocą -
 7   1,  5 | Synowca tam spuścili wczora - szepnął - oczy mu wyłupiwszy...
 8   1,  6 |        Mnie mówić zakazano! - szepnął. - Ojciec ubiłby, gdyby
 9   1,  7 |       Ile razy obcych widzi - szepnął stary wzdychając - czasem
10   2,  13|    Wstyd przyznać się - cicho szepnął brat młodszy - za dziewką
11   2,  18|     nie czynili przeszkody! - szepnął smerda~- Ja? jemu? - baba
12   3,  25|  odpowiedział Doman.~- Dola - szepnął Wizun.~- Dola - powtórzył
13   3,  26|  długo w niepewności milczał. Szepnął wreszcie do otaczających: -
14   3,  28|    wasza chciała to uczynić - szepnął Niemiec - znaleźlibyśmy
15   3,  29|       żałując. Kilka razy już szepnął kneziowi, że godziłoby się
16   3,  29|      ja za was wodę zaniosę - szepnął Doman za dzbanek chwytając.~