Tom,  Rozdzial

 1   1,  4  |        wojna, dzikich zwierząt sprawa. Póki obcy duch nie zawiał
 2   1,  5  |      bo po pijanemu łatwiejsza sprawa... Kmieci tak po kilkunastu
 3   1,  7  |         rzekł Wisz - trudna to sprawa, wiemy o tym, ale się Chwosta
 4   1,  7  |       i nie pójdę... To kmieca sprawa... jam kneź! Jam Lech!!~
 5   2,  13 |    wszystkie z nami, bo to ich sprawa, pojednają się... kmieciów
 6   2,  15 |        zamek ich prosić. Nasza sprawa, ich wszystkich sprawa.
 7   2,  15 |   Nasza sprawa, ich wszystkich sprawa. Nie stanie nas tu, wygubią
 8   2,  16 |          Co się stało, to moja sprawa - zawołał wyczekawszy -
 9   2,  18 |    poczęła baba - to nie wasza sprawa... lubczyk tobie żaden nie
10   2,  19 |     Między kmieciami a kneziem sprawa - mówił Piastun. - Niemkinię
11   2,  21 | przychodźcie nas bronić. Nasza sprawa - wasza...~Myszko podniósł
12   3,  25 |     rzekł stary - nie czyja to sprawa, tylko niewiast być powinna.~
13   3,  25 |        lgnęli... hm... to moja sprawa dziewuchom do chłopców,
14   3,  27 |   Leszków trzymał sercem z ich sprawą. Niewolniczo posłuszny,
15   3,  28 |      waszego rodu i mowy. Moja sprawa zamiana i zarobek, ludziom
16   3,  Dop|     się cudowną pomnożeniem za sprawą pielgrzymów napoju i mięsiwa.