Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |       a ucho mieszkańca puszcz rozeznać mogło szmer brzozy z listki
 2   1,  1 |      ku budom, coraz je lepiej rozeznać można było.~U brzegu, podniesionego
 3   1,  2 |        wśród czeladzi i służby rozeznać było łatwo między nimi dwie
 4   1,  7 |    oswoiły się z mrokiem i coś rozeznać mogli. Na ognisku paliły
 5   1,  7 |     coś na łożu tak, że trudno rozeznać było, niedźwiedź czy pan
 6   1,  8 |     już coś tętnieć zaczynało, rozeznać było można jadącą liczni
 7   1,  9 |    którym tylko sterczące pale rozeznać było można. Pieśni ucichły...
 8   1,  10|        we wrzawę, wśród której rozeznać tylko było można nawoływania
 9   2,  12|    wpadał z dala, nie dozwalał rozeznać twarzy. Mężczyzna jechał
10   2,  18|      jednak trudno im było się rozeznać, gdzie ich ta szalona ucieczka
11   2,  18|        puszczy nie potrafi się rozeznać. Może też go który z naszych
12   3,  25|   teraz patrzeć zaczęły, jakby rozeznać chciał.~Widać było ponad
13   3,  28| wysokich dzidach wetkniętymi - rozeznać było można i policzyć -
14   3,  29|   wszyscy.~Z przeciwnej strony rozeznać już było można przodem jadących
15   3,  29|   naprzód z okrzykiem, którego rozeznać nie było można. Dowodzący
16   3,  29|        której wrogów od swoich rozeznać nie było podobna.~Z tych