Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    począł czyścić obuwie, potem ranę ocierać i okładać hubą.
 2   2,  13|       pościeli raniony; baba mu ranę myje i ziołami zakłada.
 3   2,  13|     baba krew zamówiła i okłada ranę - mówił Duży - a dziewczyna
 4   2,  13|         położyłam... a może kto ranę przeklina, może urok rzucili?~
 5   2,  13|      siną, ledwie przysychającą ranę, która miała kształt miecza,
 6   2,  13|  chwytał, ale od dziewki dostać ranę...~Padł na pościel.~- Weźmiesz
 7   2,  13|       zamówiłam i ziela mam, co ranę prędko przygoją. Nie trzeba
 8   2,  13| zapowiedziała, że musi zamawiać ranę i że nikomu przy tym być
 9   2,  13|    zawsze stały otworem.~Jaruha ranę mu poczęła opatrywać, szeptać
10   2,  18|         z nią smerda do ognia i ranę swą pokazał. Była ona tak
11   3,  22|      własny wychwyciła i zadała ranę głęboką.~- Drogoście kupili
12   3,  25|       Dziwa! Dziwa! - zawołał - ranę byś mi opatrzyła, świeżym
13   3,  25|         ty to jesteś, com ja ci ranę goiła, co ci żonkę zabili!
14   3,  25|      gdy się zbliży dziewka, co ranę zadała... Bo mówią tak,
15   3,  29|         było ludzi. Stara Nenia ranę obwiązywała, Wizun zioła
16   3,  30|  odezwała się cicho Dziwa - ale ranę miał srogą, może od jadowitego