Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |       czekając już, aby mu tę radę powtórzono, ruszył Niemiec
 2   1,  7 |     głos jęczący.~- Idźcie po radę, gdzie rozum jest, u mnie
 3   2,  13| Wiszowi... Jechałem do was na radę, a wy...~- E! e! co będę
 4   2,  15|        rzekła - tylko Sasi im radę dadzą. Ty ich sam nie zmożesz
 5   2,  15|   prędzej niż ty z ludźmi dam radę. W boju ty siłę masz, a
 6   2,  16|    Miłoszu - rzekł stary - po radę przybyliśmy do ciebie, radź
 7   2,  16|       wam rzec godzi, kiedy o radę pytacie - rzekł. - Wyście
 8   2,  17|  swoimi.~Do starego Wizuna po radę jechali i sami też tu spokojniej
 9   2,  20|      Przychodzili do niego po radę, naówczas miał obyczaj swój -
10   3,  22|     Pszczoły by sobie bez was radę dały...~- A cóż się tam
11   3,  22|        Chadzano doń nieraz po radę, acz jej szczodry nie był.
12   3,  22|      szli, prosili go, aby im radę dał, co czynić mieli dla
13   3,  26|     mocno, iż obcy im tę samą radę dawali, którą przyniesiono
14   3,  26|      patrząc, z nami nawet na radę iść nie chcecie? Siwe słowo
15   3,  26|   Wizuna wyrocznię słyszeli i radę gości obcych, spojrzeli
16   3,  26|       starszyznę, naznaczając radę do boku swego, postanowił