Tom,  Rozdzial

 1   1,  6  |          ludzie czekali, a wkrótce później cała ich gromada, krzycząc,
 2   1,  8  |        knezie z sobą się waśnią... Później już tego nie zobaczymy!~
 3   1,  10 |          na dnie jej słychać było, później głowa wysunęła się ponad
 4   1,  10 | zaciśniętymi otoczyli lice gwałtu.~Później szmer przebiegł po gromadzie
 5   2,  14 |            a potem plamkę białą, a później ostrów i drzewa zakryły
 6   2,  20 |            lub od rzeczy - dopiero później się okazywało, iż mądrość
 7   3,  22 |           na wiec mimo zagrody, co później o niego u czeladzi i niewiast
 8   3,  22 |          Nie staniemy im do oczów, później już nie czas będzie...~Dobek
 9   3,  29 |            napaść do syta.~Wyszedł później księżyc zza chmur i zaświecił
10   3,  30 |            nadzieję, iż rzeczy się później lepiej dla nich obrócą.
11   3,  Dop|        samych ziemiach, na których później występują - rosną niezliczone
12   3,  Dop|         widzimy ją tak samo daleko później zagarniętą Germanią Tacyta.
13   3,  Dop|    społeczność, której instytucje, później zetknięciem się z innymi
14   3,  Dop|           za przedstawicieli dwóch później połączonych dzielnic, chrobackiej
15   3,  Dop|      podnosi zasługę nad krew, jak później w legendzie o Piaście.~Przemysław
16   3,  Dop|         mija występku, prędzej czy później, a cnota zostaje nagrodzona.~