Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |         cudzoziemca przez szpary patrzeć musiały, znać było z tego,
 2   1,  10|       nią razem i oczy z dziupli patrzeć przestały. Czeladź strwożona
 3   2,  14|         się odezwać. Zdawały się patrzeć na nią jak na skazaną. Dziwa
 4   2,  14|       dziewczęta z poszanowaniem patrzeć zaczęły na tę, która ani
 5   2,  14|           Milcząca mogła marzyć, patrzeć w dym, który w jej oczach
 6   2,  15|     drogi.~Chwost na nich począł patrzeć, oni na niego. Szli krokiem
 7   2,  15|         plam krwawych zdawał się patrzeć przed siebie. Usłyszawszy
 8   2,  16| niespokojne, a Brunhilda z wieży patrzeć kazała, czy stryjów nie
 9   2,  17|       się przysłuchiwał, poczęto patrzeć. On, kijem w ziemi przebierając,
10   2,  20|     oknie siedzieć będę, w niebo patrzeć i płakać, póki z wojny nie
11   2,  21|      dopominano. Sprzykrzyło się patrzeć na mur i do ptastwa puszczać
12   3,  25|          oczy jego dopiero teraz patrzeć zaczęły, jakby rozeznać
13   3,  26|      starszyzny, którzy na nią i patrzeć, i mówić z nią nie chcieli.~-
14   3,  28|         aby własnymi na wszystko patrzeć oczyma~Ujrzano też rzecz
15   3,  29|      leżeć na wygonie i na trupy patrzeć niezdrowo. Wizun już na
16   3,  30|         wieszał, aby mógł na nią patrzeć, pod oknem malowanego dworu