Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    nasze...~Potrząsnął głową; milczeli chwilę.~- Na noc was o gościnę
 2   1,  3 |     Hengo drapał się za nim - milczeli idąc oba... Wzgórze, niezbyt
 3   1,  4 |       sam sobie nucić zaczął.~Milczeli wszyscy. Jeden z pachołków
 4   1,  8 | oczyma i rozśmiał się. Drudzy milczeli, gdy z podwórza głos się
 5   1,  9 |     ciekawymi rzucała oczyma. Milczeli...~- Ej! Dziwa - ozwał się
 6   1,  10|       w dłonie klaskali.~Inni milczeli... Wiec znużony ustawał
 7   1,  10|          Uderzył po strunach, milczeli wszyscy... i śpiewał starzec
 8   2,  12|     głowę wypełzłą i zamilkł; milczeli oba, bo chór śpiewał za
 9   2,  12|    braciach, którzy zasępieni milczeli, po siostrach, które strwożone
10   2,  16|     obnieśli?~Chwostek i żona milczeli posępnie. Wyszła blada pani
11   2,  19|   Goście spojrzeli po sobie i milczeli trochę, chleb łamali głód
12   2,  21|    załamała ręce.~Oba chłopcy milczeli, łzy im ciekły po twarzy.
13   3,  22|      powykręcają...~Leszkowie milczeli stanąwszy na stronie; im
14   3,  24|       ze szczętem. Bracia też milczeli posępni.~Po cichu za węgłami
15   3,  27|     mocniej. Młodzi kneziowie milczeli.~- Wy mnie - tu, na moim
16   3,  30|      i ulegać - przyjęli ją i milczeli. Inaczej ród by się ich