Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |   księżycem masę czarną. Była to kupa ludzi, związana rękami,
 2   1,  9 |       stało się małym ogniskiem, kupą węgli czarnych i popiołu.
 3   2,  14|      krzyk i wołanie... popiołów kupa... góra trupów, kruków chmura
 4   2,  15|          u mostu dwornia jeszcze kupą stała, co z kmieciami przybyła;
 5   2,  16|       kłócąc o nie a popychając. Kupa czeladzi zbiegła się przypatrywać
 6   2,  17|       ten Chwostykowy niewolnik!~Kupa się ruszyła za nim, ale
 7   2,  18|       Myszy! - szepnęła Jaruha - kupa Myszy...~Poczęła się oglądać
 8   2,  18|       gromadę i dał jej rozkazy.~Kupa dworni podniosła ogromną
 9   2,  21| kamieniach u góry leżała ogromna kupa łuczywa, pachołki wnet z
10   2,  21|          miała. Nad niesforną tą kupą stali smerdowie z kijami
11   3,  22|         jak inne rody, siedzieli kupą przy sobie, całe też zgromadzenie
12   3,  22|      wodza zbierzemy... A nas by kupa była największa, bez głowy
13   3,  23|          uzbrojeniem, a zbierana kupa czeladzi nie starczyła na
14   3,  24|    Niektórzy biegli ku brzegowi. Kupa ludzi, co się w pogoń puściła,
15   3,  27|          jego w końcu przywaliła kupa nadciągających Pomorców
16   3,  28|          Niemała zbrojnych ludzi kupa już się tu zebrała, inni