Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |        wsunął.~Strzała miała z kości białej wyrobione ostrze
 2   1,  1 |     Winedy daleko...~- Albo to kości, rogu i kamienia nie dosyć? -
 3   1,  2 |     Hengo - od waszych starych kości i kamieni; więcej wytrzyma,
 4   1,  2 |       się do chaty i pod stół, kości gryząc, które im rzucano.
 5   1,  7 |    smucę też,~bo zamiast stare kości trząść do młodego Domana,
 6   1,  9 |  zgarnąć nie dogorzałe resztki kości, węgla i wszystkiego, co
 7   1,  10|       to ze krwi wszak naszej, kości z kości... bracia nasi rodzeni
 8   1,  10|     krwi wszak naszej, kości z kości... bracia nasi rodzeni ziemianie,
 9   2,  15|        dyle także sobie utłukł kości - jęczał i przeklinał. Nad
10   2,  21|       poza ogniskami i rzucane kości zbierając ogryzał, bo znać
11   2,  21|   kawałku i po nie dogryzionej kości, z której on z rozkoszą
12   3,  25| płaszczem swoim okryła i stare kości ocalały.~- Dużo ludu zginęło? -
13   3,  26|         jakimi go krępowano do kości, począł się burzyć i wyrzekać
14   3,  27|        ogromna, jakby z samych kości złożona, którą na kolanach
15   3,  27|      krucy ciała poszarpali... kości ich wiatr poroznosi i pamięć
16   3,  30|     leżała moc wielka ludzkich kości, co za najlepszą wróżbę