Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |         księżyc tylko oświecał czarne krwi kałuże i jęczących
 2   1,  9 |    odganiać należało złe siły, czarne bogi, i czterech parobków
 3   1,  10|       widnokrąg opasywały lasy czarne. Z dala na prawo małe jeziorko
 4   1,  11|       zębami.~- A takie miałeś czarne oko! - niczego wcale - zawołała
 5   2,  12| Światło nam lej, Kupało!~Niech czarne smoki nie śmieją zaćmić
 6   2,  12|    własnym weselem... Śmierć i czarne widma kryły się w przepaści,
 7   2,  12|       niedogasłe ognie, leżały czarne węgli kupy i potłuczone
 8   2,  14|        zbliżało powoli.~Szare, czarne, brunatne, białe świty,
 9   2,  19|    Precz potem odżegnano duchy czarne, uroki i złe wszelkie od
10   2,  21|    jezioro, w głębi lasy stoją czarne i dolina niema. Na niej
11   3,  22|         sterczące z nich belki czarne, krwią jeszcze nie wsiąkłą
12   3,  22|       mrówkę, bo one wszystkie czarne, a wszystkie sobie równe...
13   3,  24|         Nie płacz, otrzyj oczy czarne, wianuszek mu oddaj rada...
14   3,  25|   pracować nie umieją, i oczki czarne, co pogardliwie patrzą...~
15   3,  29|     ciekły stąd wężykami jakby czarne strumyki krwi zagęsłej.
16   3,  29|      się nad Piastuna głową, a czarne kruki nad Leszkami, jak