Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      Poranek wiosenny świtał nad czarną lasów ławą otaczającą widnokrąg
 2   1,  5 |       wyciem i krakaniem kruków. Czarna ich gromada podlatywała
 3   1,  6 |         oświeconą księżycem masę czarną. Była to kupa ludzi, związana
 4   1,  6 |          niebo się rozpogodziło. Czarna chmura, co ją przyniosła,
 5   1,  8 |          stał człowiek siermięgą czarną odziany, w czapce czarnej,
 6   1,  9 |          w piersi zastygłą krwią czarną oblanej. Łuczywo paliło
 7   2,  14|   opończy ciemnej. Czapka wysoka czarna okrywała mu czoło.~Na zbliżającą
 8   2,  14|        pod strop i dach. Była to czarna, okopcona postać dziwna,
 9   2,  14|       góra trupów, kruków chmura czarna... Siadły, krakają... żrą
10   2,  14|  zniewagi, w tejże chwili chmura czarna, niesiona wichrem wieczora,
11   2,  15|          z głową kudłatą i brodą czarną rozwianą. Rękę trzymał za
12   2,  18|        za nim zamknęły; noc była czarna, milcząca. W dali tylko
13   2,  21|    paliło, a łódka po nim mknęła czarna i widać ją było zwracającą
14   3,  25|     świetle poranka jakby plamkę czarną na jaśniejącej topieli...
15   3,  27| wszetecznymi słowy.~Noc nadeszła czarna, której gwiazdy rozjaśnić
16   3,  30|          krokiem odwalając skibę czarną i lśniącą.~Wtem, jak owego