Tom,  Rozdzial

 1   1,  7 |   poznać go było trudno. W domu chodził bosy i w płótnie, teraz
 2   2,  15|    czasem o słup oparł, to znów chodził. - Co więcej? - zapytał.~-
 3   2,  15|  występowały ponad głowy - kneź chodził, Buchał, zębami zgrzytał
 4   2,  17|         swój oręż przepasywał i chodził, to Leszka ściskając, kładąc
 5   2,  17|     Bumir ze swymi stał długo i chodził usiłując się rozwiedzieć,
 6   2,  18|          ziewał, do białej pani chodził czasem, a gdy z przedsienia
 7   2,  19|        zabijano częstokoły, lud chodził po wałach zbrojny, a na
 8   2,  21|      gotowali się do obrony; tu chodził kneź i Brunhilda. W kącie
 9   2,  21|    Chwost klnąć od okna do okna chodził i patrzał, a Brunhilda długo
10   2,  21|     Szeptali długo, Chwostek to chodził, to padał w kąt na skórę,
11   2,  21| Ukradkiem spoglądał na wieżę, a chodził poza ogniskami i rzucane
12   3,  23|     Zamianą wrzekomo po chatach chodził, był u ojca naszego, łamał
13   3,  24|         nie przeciwił się doli, chodził chmurny, chata mu opustoszeć
14   3,  26|       zwalczyć. Droga, którą on chodził, spustoszoną była, nowej
15   3,  27|     wielkimi krokami pod dębami chodził, sam coś mówiąc do siebie.~
16   3,  30|        też powrócił do siebie - chodził długo a myślał, co ma począć,