Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |        mięsiwo z krupami. Jaga też zawczasu w cebrzyk drewniany utoczyć
 2   1,  4 |           wyjechali. Na ławie Wisz zawczasu położył niedźwiedzią skórę,
 3   1,  5 |          dziać musi, nie chcę, aby zawczasu z własną krwią do walki
 4   1,  6 | rozglądając się dokoła, obmyślając zawczasu, gdzie na nocleg stanie,
 5   1,  7 |           Doman zgodzili się na to zawczasu. Na wici czasu było dosyć,
 6   1,  8 |        gorętszy dodał:~- Jeśli się zawczasu nie poradzi, wybiją nas
 7   2,  17|        starostą był przy Mściwoju, zawczasu postrzegłszy, co ich czeka,
 8   3,  23|          poszło w pęta, a mało kto zawczasu zbiec mógł ratując życie.
 9   3,  23|          ich nie było można, bo by zawczasu popłoszono, na dany dopiero
10   3,  24|            młodego.~W chacie zduna zawczasu kręciło się niewiast biało
11   3,  26|       takim bezpieczeństwem, jakby zawczasu wiedziała, gdzie ma szukać
12   3,  28|          pod szałas na horodyszczu zawczasu dla nich opróżniony i tu
13   3,  28| rozbiegając się, aby nieprzyjaciel zawczasu się o nich nie dowiedział,
14   3,  29|            kilkoro.~Wróżbit, który zawczasu przed bitwy końcem powrócił
15   3,  30|            się, że gdy o wszystkim zawczasu miano staranie, o wołach,