Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |       była na jezioro. Brzask wieczora wchodził tędy do środka.~
 2   1,  7 |          biedny!~Chcieli mimo wieczora opuścić zaraz smutne grozisko
 3   1,  8 |     cicha przeciągnęła się do wieczora. Szli potem razem do chaty
 4   1,  9 |       i pozostali, grożąc, do wieczora. Musiano też naprzeciw nich
 5   2,  14|      czarna, niesiona wichrem wieczora, jak ogromne cielsko smoka
 6   2,  18|      się nie odkryją, lecz do wieczora panowała nieprzerwana cisza.
 7   2,  21|  gniewał. Odłożono wyprawę do wieczora.~Stali teraz wszyscy na
 8   2,  21|        Czekali dzień cały, do wieczora, nie było nic. Kneź powtarzał
 9   2,  21|     przedsieniu. Przy brzasku wieczora coś niewyraźnego widać było.
10   3,  22|      razem ruszym na wroga... Wieczora i nocy starczy! Na koń!
11   3,  26| trzeba było poczynać.~Jednego wieczora, gdy się na Chwostkowym
12   3,  28|    dzbanków czas przeszedł do wieczora niemal, a w umowie stanęło,
13   3,  28|      się ku granicom, jednego wieczora stanęli na nocleg pod lasem.
14   3,  29|     jęczeli.~Ostatnie brzaski wieczora przerażający obraz oświecały,
15   3,  30|      i wkrótce znikły w mroku wieczora. Nocą już Doman dowiózł