Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |             za nim działo, niby nie widział, niby się nie zajmował niczym,
 2   1,  2 |            na ławie, czego znać nie widział w życiu. Był to świecący
 3   1,  4 |             ziemie zwędrował, a nie widzial żadnej. Od Dunaju huczącego
 4   1,  6 |           stanąć przy nich...~- Coś widział, powiedz staremu grafowi... -
 5   2,  13|       stworzeniu, którego Doman nie widział nigdy, chodziły wieści dawno,
 6   2,  15|        pokorą. - Ślepy by chyba nie widział, na co się zanosi, po lasach
 7   2,  18|        koniu nie siedział, lasu nie widział, psów nie słyszał, ~poweselał,
 8   2,  18| przypatrywał mu się, jakby go dzieś widział i poznawał.~- Kto wy kolwiek
 9   2,  19|            więcej, niż kiedykolwiek widział nasz dworek.~- Raduje się
10   2,  20|           zażyłość i poza ten świat widział.~Przychodzili do niego po
11   2,  20|       śledziła go oczyma. Ojciec to widział, zżymnął się, zmilczał.
12   3,  22|           gospodarz, który go i nie widział dawno, i nie słyszał o nim
13   3,  22|          też był wielkim i proroczo widział a wiedział, co się dziać
14   3,  29|          nie lubił, ale go nikt nie widział doma ni za domem z założonymi
15   3,  30|            jakby ją wczoraj dopiero widział.~Złożyło się tak szczęśliwie,