Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |    rozłożoną, stanął zdumiony i widocznie rozradowany. Dolina, którą
 2   1,  3  |    zawlókł do środka. Ludzie mu widocznie nie w smak byli.~Zobaczywszy
 3   1,  10 | zgłuszyło mówiącego, ale drudzy widocznie za nim obstawali.~- Kneź
 4   2,  13 | pokraśniał sługa, oczy spuścił, widocznie wstyd mu powiedzieć było.
 5   2,  13 |      która z udaną powagą, choć widocznie podchmielona, wysunęła się
 6   2,  18 |       swą pokazał. Była ona tak widocznie pociskiem zadana, iż kłamstwo
 7   2,  19 |       coś z sobą. Naradzali się widocznie, co począć mieli.~Wieczór
 8   3,  27 |    chłopstwem?~W starym Miłoszu widocznie się gotowało i burzyło już
 9   3,  28 |     twarzą, poruszonego wielce, widocznie wysilonego podróżą, bo się
10   3,  29 |    stanęły wryte. Zmieszali się widocznie najeźdźcy, obiegać zaczęli
11   3,  30 |      kilka kroków. Strach jakiś widocznie ją ogarniać zaczynał - oglądała
12   3,  Dop|         cechy charakterystyczne widocznie się istnienia ich domyślać
13   3,  Dop|    Wtrącony po nich Krak, który widocznie jest pochodzenia czeskiego,
14   3,  Dop|   Wizymierze, Barwinie i innych widocznie się czuć daje. Potomstwo
15   3,  Dop|        o Przemysławie i hełmach widocznie są już nowsze, same szczegóły