Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 | stały lasy ciemne, podszyte, szeroko zwieszając gałęzie. Gdzieniegdzie
 2   1,  5 |      izbie, której okiennica szeroko otwartą była na jezioro.
 3   1,  7 |  dęby z pniami olbrzymimi, z szeroko rozpostartymi gałęźmi osłaniały
 4   1,  7 |    drewniana, rozkładała się szeroko ze swymi podsieniami szerokimi
 5   1,  7 |    ścianie odwrócił, ziewnął szeroko i znowu ją na dawnym miejscu
 6   1,  8 |   słuchał jeszcze; więc Wisz szeroko mówić począł, jak to dawniej
 7   1,  8 |   przerywając; i on, i Doman szeroko wszystko wyłuszczyli, nareszcie
 8   1,  10|    oczyma świecącymi, z usty szeroko rozciętymi, w których zęby
 9   2,  14|    dnia pokazało się jezioro szeroko rozlane, świecące, jasne,
10   2,  17|  pozostał! Poszła więc wieść szeroko po dworach o tym, co się
11   2,  21|       Reszta pozostała legła szeroko, tak aby ani strzała, ani
12   3,  23|     zza drzew ujrzeli w dali szeroko porozkładane, dogasające
13   3,  23|       nad wzgórza - daleko i szeroko roznosiły postrach jednym,
14   3,  26|   jeziorem tysiące młodzieży szeroko obozem leżało. Tych Piastun
15   3,  29|      i Luty rozstąpiwszy się szeroko zabiegli Pomorcom z boków.