Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    spódnicy? Kropla krwi, a tyle strachu i wrzasku?~Chłopak mu dopiero
 2   1,  6 | zawrócono. Gerda, trzęsąc się ze strachu, słowa do ojca nie śmiał
 3   1,  6 |     jeszcze cały od wczorajszego strachu i dzisiejszego deszczu zimnego.
 4   1,  7 |       powyłupiał oczy, drudzy ze strachu wychylić się z grodzisk
 5   1,  8 |      ludzie dla samego obudzenia strachu zwykli byli gniewać się,
 6   1,  8 |       nie pokazując po sobie ani strachu, ni zwątpienia, myślał,
 7   1,  8 |             i... żywo...~Zamiast strachu Wisz zdawał się pokrzepiony
 8   2,  15|       wył i śmiał się, aż psy ze strachu zrywały się, by mu wtórować.~
 9   2,  16|      gdyby na ziemię nie padł ze strachu. Kląć tedy począł piorunami
10   2,  18|         w oczekiwaniu i w jakimś strachu, który ich ogarniał mimowolnie.~
11   2,  18|  bezpieczni, ale Chwost drżał ze strachu i koniowi nie dając wytchnąć
12   2,  21|     pachołków zaraz zmarło, a ze strachu i choroby - kobieta. Leżały
13   3,  24|      wzdychał, tej serce biło ze strachu. A! tamtych dni, gdy się
14   3,  25|        zbliżyli, biała lilija ze strachu jeszcze mocniej pokraśniała~
15   3,  28|   łatwiej było, gdyż do czasu ze strachu był posłuszny.~Z miejsca,