Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |            szarą wieżę, wyniosłą: stołb grodowy, który okolicy panował.
 2   1,  5 |           ku Niemcowi i wskazując stołb w oddaleniu. - Przybędziemy
 3   1,  7 |          do stołba przylepłe.~- A stołb też pono nie duchy stawiły
 4   2,  14|        się miotają... Na gród! Na stołb! Krew za krew!... Gród się
 5   2,  14|       ważyć możemy na wasz gród i stołb!~Podniósł rękę do góry,
 6   2,  15|      Stanął wnet na rozkazy.~- Na stołb mi trzeba i do lochu - rzekła -
 7   2,  16|          sam ze smerdą poszedł na stołb, aby wnętrze obejrzeć.~Ogromna
 8   2,  19|       płomię buchnęło, jakby cały stołb gorzał we wnętrzu.~W jeziorze
 9   2,  19|      rzekł Myszko Krwawa Szyja na stołb wskazując - a gdyby nam
10   2,  21|        drabinę! Do wieży!...~- Na stołb! Na stołb!~Niosą węzły i
11   2,  21|          wieży!...~- Na stołb! Na stołb!~Niosą węzły i opony, kto
12   2,  21|    siedzieli u ogniska, z dala na stołb poglądając, gdy pierwsze
13   2,  21|           że się wciąż patrzał na stołb i obchodził go dokoła, coś
14   3,  26| odniesiemy zwycięstwo.~Niechaj tu stołb pusty na wieki zostanie
15   3,  28|           żeby go przynajmniej na stołb nie sadzono, gdzie sroga