Tom,  Rozdzial

 1   1,  9 |         o pomście za krew jego".~Spojrzeli po sobie.~- Pewnie - odezwał
 2   1,  9 |      Doman - rozumu nie macie...~Spojrzeli sobie w oczy; Ludek się
 3   2,  13|   chorego poszedł.~Gdy na siebie spojrzeli, zaraz postrzec było można,
 4   2,  15|      gniewniejszym niż ona była.~Spojrzeli po sobie i nie witali się:
 5   2,  15|   złożone i głową trzęsła tylko. Spojrzeli sobie z mężem w oczy.~-
 6   2,  16|  przeciwko mnie? Mściwój i Zabój spojrzeli po sobie i było długie milczenie.
 7   2,  19|         rozglądać i wahać nieco, spojrzeli na ubogiego bartnika razy
 8   2,  19|        moc jest wielka...~Goście spojrzeli po sobie i milczeli trochę,
 9   2,  19|         drużbami dziecka mojego.~Spojrzeli po sobie przybyli, uśmiechnął
10   2,  19|   nawiązką, byle wojna przeszła!~Spojrzeli oboje, na wieży u Gopła
11   2,  21|        mu milczący towarzyszyli, spojrzeli ku stołbowi, skąd niewyraźne
12   3,  24| zobaczywszy Domana uciekającego, spojrzeli po sobie, zawrócili się
13   3,  26|        przyniesiono od wyroczni. Spojrzeli po sobie i Ścibor zapytał:~-
14   3,  26|    słyszeli i radę gości obcych, spojrzeli po sobie, jak gdyby dola
15   3,  27|    bezmyślnie za miecze u pasa - spojrzeli po sobie strwożeni nieco.~