Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |    nikt się słowa nie dopytał.~Śmieli się z niego wszyscy, palcami
 2   1,  8 |      gdy ten wyrok zapadł, nie śmieli nic przeciw niemu powiedzieć.~
 3   1,  10|     patrząc sobie w oczy mniej śmieli.~- Cierpieć - mówił Rudan -
 4   2,  15|     grodzie kłaść się spać nie śmieli, nużby ich nie zastał na
 5   2,  15| grzbiety posieczone wycierając śmieli się jedni z drugich. Smerdowie
 6   2,  16|        napaść kmiecie nie będą śmieli, z porady Brunhildy kazał
 7   2,  16|        Napaść na gród nie będą śmieli - wołał Chwostek.~Brunhilda
 8   2,  18|       słowa do siebie rzec nie śmieli. Smerda słuchał, czy nie
 9   2,  21|   Chwostek mruczał:~- Nie będą śmieli! Poburzą się, pokrzyczą,
10   2,  21|      go przekupili... Nie będą śmieli wici ognistych zapalić,
11   2,  21|     Czerń plugawa!... Nie będą śmieli!...~Wtem nad lasy, nad dolinami
12   2,  21|        zaśmiał się.~- Nie będą śmieli, nie ważą się...~Czekali
13   2,  21|       w niewolę.~Myszkowie się śmieli.~- Alboż to oszczepów nie
14   3,  23|   ujadało nad nimi. Jęczeć nie śmieli, bo słabych zabijano...
15   3,  24|           E! ona tak zawsze! - śmieli się inni - lubi piwo, a