Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    pasa i siekierkę, którą do ręki wziął, lekko na grzbiet
 2   1,  1 |   pokazało się między palcami ręki... otarł je o końską grzywę -
 3   1,  2 |     mówiąc nic, nie posuwając ręki dziewczyna cofnęła się powoli.
 4   1,  3 |      przyszły mu się łasić do ręki, pogłaskał je. Słuchał śpiewu
 5   1,  7 |  żegnać ojca i cisnęło się do ręki. Szła Jaga też niespokojna,
 6   1,  9 |     Wisz ten zapęd skinieniem ręki powstrzymał.~Kneziowscy
 7   2,  12|       cugle konia wziął z jej ręki.~Z wolna poczęła iść ku
 8   2,  18|     zachmurzony.~- Ty na mnie ręki nie podniesiesz! - zawołał.~-
 9   2,  20|  czasem bawił jak dziecko, do ręki je brał, obracał, okurzał,
10   2,  20|  ziółko Jaruha wsunęła jej do ręki...~- Zetrzyj na proszek,
11   3,  25|     posłuszna, przystąpiła do ręki i prędko świeże liście babki
12   3,  27|      bijąc mu czołem oddał do ręki.~Miłosz popatrzał, westchnął,
13   3,  30|      nimi przyjść mają.~Bumir ręki chciał na to, co mówił Piastun,
14   3,  30|       i zgodę, żądając miru i ręki.~- A wy? - zapytał gość
15   3,  30| stolicę; niech każdy do pługa ręki przyłoży, aby robota była