Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |       nareszcie pod wrota ciasne przybyli, poznano smerdę i otworzono
 2   1,  10|         samym dębem się toczyły.~Przybyli pozdrawiali się dniem wiecowym,
 3   1,  10|      duch jego mówi, po cośmy tu przybyli. Radzić trzeba, aby stary
 4   2,  19|      wielką ciekawością jęli się przybyli rozglądać po ubogiej chacie,
 5   2,  19|    jednego Boga mieć nie chcemy.~Przybyli goście znowu się zmierzyli
 6   2,  19|       mojego.~Spojrzeli po sobie przybyli, uśmiechnął się ochoczo
 7   2,  19|    spodziewał się, aby mu goście przybyli, wszyscy niemal starsi kmiecie,
 8   2,  19|        dworu Koszyczkowego syna. Przybyli i Myszkowie, których wiódł
 9   2,  19|          ściskali się wszyscy, a przybyli wczoraj goście obcy, gdy
10   2,  21|         spojrzawszy, że z obcego przybyli kraju. Suknie mieli z sukna
11   2,  21|           Dzieci moje! po coście przybyli!...~Stały chłopięta nieme,
12   3,  22|     Rzepicy piwa się napić.~Więc przybyli mocno nalegali na Piastuna,
13   3,  22|    gorzej jeszcze, bo ci, co nań przybyli druhami, popowracali wrogami,
14   3,  27|      drągi, otwarto wrota i dwaj przybyli weszli z wolna. Tuż za wałem
15   3,  28| postrzegał pilno, a gdy do dworu przybyli, zdało się Niemcowi, iż