Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |     ludzie i konie nieznane, a parobczak począł psy zamykać - co
 2   1,  3 |        Przywołany tym imieniem parobczak wyprostował się i podszedł.~-
 3   1,  3 |       ochotą?~Nagle zagadnięty parobczak, choć mu się niedawno twarz
 4   1,  3 | stojąca ręce załamała, bo choć parobczak synem jej nie był, ale się
 5   1,  3 |        rzekł.~Podniósłszy oczy parobczak spotkał wejrzenie Wisza,
 6   1,  3 |  niewiasty ruszać zaczęły, gdy parobczak poszedł obchodząc zagrodę
 7   1,  5 |        żywiej popędzać, tak że parobczak biegiem je doganiać musiał.
 8   1,  5 |      groza były w powietrzu... Parobczak, który wczoraj słuchał nad
 9   1,  10|          To mówiąc chwycił łuk parobczak, naciągnął go i strzała
10   1,  10|      bo w nim strzała uwięzła. Parobczak nie widząc i nie słysząc,
11   1,  10|      jeden począł dowodzić, iż parobczak zdychające tylko zwierzę
12   1,  10|       dziupli zaczajony, jeden parobczak, napatrzywszy zaledwie ślepie,
13   2,  13|     Nie wiem - rzekł ostrożnie parobczak, chociaż świadkiem był,
14   2,  19|  weszli nie wahając się, a tuż parobczak nadbiegł, aby zabrać konie.
15   3,  24|       chyba o ucieczce jednej. Parobczak, który pierwszy świerzopę