Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |            O strzałach, o krwi, o niczym ani słowa tam... Najlepiej
 2   1,  2  |    widział, niby się nie zajmował niczym, tylko towarem, który na
 3   1,  8  |            Ująć się też nie dawał niczym, a najmniej pochlebstwem,
 4   1,  8  | niewyniosłego, krzepki i na pozór niczym się nie odznaczający. Tylko
 5   1,  10 |          starszyzna widząc, iż na niczym spełznie wiec, rozeszła
 6   2,  16 |       ojca.~Miłosz nie wiedział o niczym i trawił się żałością swoją
 7   2,  17 |      cicho siedzieć, aby Chwost o niczym nie wiedział.~Palec położył
 8   3,  22 |          serdeczny, nie ulękniony niczym, a w potrzebie tym chytrzejszy,
 9   3,  22 |         dworach pojechali nazad z niczym, drudzy się na grodzisku
10   3,  22 |         powiadano, rozszedł się z niczym lub gorzej jeszcze, bo ci,
11   3,  26 |  zwoływała, radziła, swarzyła i z niczym precz jechała. Knezia sobie
12   3,  26 |         pogoń za nim posyłanych z niczym wróciło.~Szła zatem do Ścibora
13   3,  26 |       Komory więc pełne były i na niczym nie zbywało.~Tłumy z okolicy,
14   3,  28 |          zawołał Piastun, jakby o niczym nie wiedział. - Gdzieżeś
15   3,  Dop|    Popiele, który się nie wsławił niczym, następuje jeszcze jeden