Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |             lepszy oręż kują, ale i nasz kamień stary, i pałka niczego.~-
 2   1,  3 |         skorzysta? Nie my, ino kneź nasz i jego słudzy. Nam wróg
 3   1,  6 | zuchwalszego, on też, miłościwy pan nasz, niecierpliw bywa... Jak
 4   1,  7 |           że lud, co go stawił, nie nasz był i znikł z tej ziemi.~
 5   1,  7 |        zważając na odprawę - wasz i nasz wróg gnębi nas coraz okrutniej.~-
 6   1,  10|          aby stary obyczaj polański nasz nie ustał, abyśmy się w
 7   2,  12|       szczęściem, nadzieją, tyś bóg nasz! Kupało...~Królu, dniom
 8   2,  14|        chciał porwać za żonę sąsiad nasz... broniąc się zabiłam go.
 9   2,  16|     nieprzyjaciela. Padnie on i ród nasz wyginie.~- Tak - dodał Zabój -
10   2,  18|            Chwostek. ~Rwał się kneź nasz wprzódy na nas - odparł
11   2,  19|          wróżba dla was, gospodarzu nasz - zawołał w progu - że na
12   2,  19|            niż kiedykolwiek widział nasz dworek.~- Raduje się i niepokoi,
13   3,  24|           Chmielu ty weselny, królu nasz i panie, niechaj choć do
14   3,  24|            Psi synu - zawołał - gdy nasz gród palono, gdy naszych
15   3,  27|               Wołam was na wojnę za nasz i wasz własny ród. Ojciec