Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |       pocisku i strzały bronić mogły.~Na długim sznurze cała
 2   1,  2 | niewieścią aż do łokcia opasać mogły. Drugie, dla mężczyzn przeznaczone,
 3   1,  2 |        ani strzała przebić nie mogły. Te gdy na ławę wykładać
 4   1,  6 |       której by się konie paść mogły, i ognia naniecili, aby
 5   2,  12|      na ziemi, które pójść nie mogły z korowodem, poklaskiwały
 6   2,  13|        złośliwe chorobę rzucić mogły na tego, co by obudził chorego.~
 7   2,  14|      jej zrazu nic dojrzeć nie mogły. Na tle tylko czarnym płomień
 8   2,  17|  pognały, ale go pochwycić nie mogły Żuła nogami i oburącz gnał
 9   2,  18|   pociski im tyle szkodzić nie mogły. Przodem im jeszcze nie
10   2,  19|      morderstwem żyją, iść one mogły?~Zamilkł na chwilę, a wtem
11   2,  19|        one dlań zrozumiałe być mogły.~Naówczas młodszy z gości
12   2,  19|     młode nie bardzo zrozumieć mogły, wspominała o bóstwach zapomnianych
13   2,  21|       ze skargą do ojców pójść mogły.~- Nieszczęśliwi - mówili
14   3,  27|   której gwiazdy rozjaśnić nie mogły. Kneź nic nie powiedział
15   3,  29|    nawet całkiem zatamować nie mogły. Leżał blady, sycząc tylko