Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  | zbliżali, które im otwierać miano, gdy im, zastąpiła drogę.~-
 2   1,  9  |     miski ku miejscu, gdzie miano sypać mogiłę, obok Wisza
 3   1,  10 |     uroczysko za poświęcony miano bogom czy duchom tej ziemi.
 4   2,  15 |    gdzie mu nową odzież dać miano. Kazano wybrać jak najkosztowniejszą.
 5   2,  20 |    chacie wieczerzę podawać miano i córka Mirsza ku ojcu wyglądała,
 6   2,  21 |  narzucić kazała. Nazajutrz miano go w stronę jeziora niepotrzebnym
 7   3,  22 |     srogiego i okrutnika go miano, lecz sprawiedliwym też
 8   3,  23 |     świt więc dalej ciągnąć miano. Ludkowi tylko i Domanowi
 9   3,  29 | było jak tam, gdzie się bić miano. I teraz też usta mu się
10   3,  30 |  zakładziny grodu obchodzić miano. Pierwszego dnia czekali
11   3,  30 |  parą wołów czarnych oborać miano granice przyszłego grodu.~
12   3,  30 |    gdy o wszystkim zawczasu miano staranie, o wołach, i pługu
13   3,  Dop|   szybszego biegu, przyznać miano godność książęcą". Wyścigi
14   3,  Dop|  chłopak takie otrzymuje to miano "było bowiem - dodaje Długosz -
15   3,  Dop| wysadzonym do rządów jakoby miano godności".~Ciekawa to tradycja