Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |   też mamy go od morza i od lądu, z różnych stron przywożonego -
 2   1,  5 |    rów głęboki oddzielał od lądu grodzisko, przezeń most
 3   1,  10|   Tam, gdzie horodyszcze do lądu przypierało, las stary stał
 4   1,  10|       nie obejdziemy się... ładu nie będzie!... Najdą na
 5   2,  17| pójść za nim, już dopadłszy lądu, gdzie się pasły konie,
 6   2,  17|   kraju bez ojca nie będzie ładu!~Zamilkli wszyscy.~- Knezia
 7   2,  20|   Ten jeszcze daleko był od lądu, podszedł więc kmieć do
 8   3,  22|   nie? Słyszałam ja, że tam ładu nie ma... Kto wie? Przyszedłby
 9   3,  25|     milczeniu.~Od dalekiego lądu wiatr mu przynosił wrzaski
10   3,  25| było palące się zagrody, od lądu woda niosła mu trupy, które
11   3,  25|   Jeszcze chwila, a miał do lądu przypłynąć - lecz zdało
12   3,  25|    ostrowiu.~Płynął ktoś od lądu, lecz z wolna, jakby go
13   3,  25| dniem jasnym skorupka ta do lądu przybiwszy zaczęła się kołysać,
14   3,  26|    siebie a dzieci naszych. Ładu nie mamy, nieład panem.
15   3,  30| Doman dowiózł narzeczoną do lądu. Płakała ciągle, milczała,