Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |      mnie duch mój włóczyć się każe.~- A dużoście już świata
 2   1,  3  |      więcej, dań mu daję, jaką każe - i znać go nie chcę: ni
 3   1,  4  | przyjdzie, lud zabiera, iść mu każe. Dziewki płaczą, on im rzecze:
 4   1,  4  |  roztapia, aż Krak Skubę wołać każe. Skubo, człecze, rób, coć
 5   1,  6  |       Łado... za brody wieszać każę nad drogą... Jam tu jeden
 6   1,  6  |     zagród. Baby jutro spędzić każę... i stada...~Śmiał się,
 7   1,  8  |    gniewem wielkim, zaklął, że każe wasz dwór w perzynę obrócić,
 8   1,  11 |    chciała, męczy mnie i mówić każe... Coś się snuje przed oczyma,
 9   2,  18 |    szepnęła - a! kneź... a nie każe mnie powiesić?~- Żebyście
10   2,  19 |        Niemców i wrogów kochać każe! - zawołał Piastun - dziw
11   2,  21 |  zapalą je... ja na wieży stos każę zażegnać, bo się ich nie
12   3,  25 |      przychodzą do mnie, a jak każę, robią, co im powiem.~Potem
13   3,  28 |   zaręczył, iż go sam pilnować każe, dostał pozwolenie jechania
14   3,  30 |       będą, póki on im iść nie każe.~Piątego poranku już nie
15   3,  Dop|      ze stryjami i starszyzną, każe przez sługi podać sobie